Czarek gra tutaj rudowłosego, nieśmiałego grabarza, którego specjalizacją jest przemowy na pogrzebach. Dobrze mu w takim życiu - spokojne, ustabilizowane, choć nienajwyższych lotów. Przez przypadek dostaje zaproszenie na bankiet organizowany tylko dla śmietanki politycznej. Tam pod małym wpływem alkoholu beszta grubego, niefrasobliwego wicepremiera, którego nikt nie lubi. Ten zmieszany przeprasza i odchodzi. Ten z pozoru nieistotny fragment w życiu przekręci je do góry nogami. Cała polityczna scena żyje tym wydarzeniem, Dyzma staje się bohaterem wieczoru, wszyscy mówią o nim jako o nieokrzesanym tajemniczym gościem, który nie boi się nikogo. Przyklejają się do niego rozmaici wpływowi ludzie, oferujący mu pracę, proszący o pomoc w zamian za duże przysługi. I tak kręci się po środowisku wyższych sfer nie dając po sobie poznać swojego prawdziwego pochodzenia. Po czasie nawet społeczność przekonuje się do niego - osobnika, który mówi ich językiem, twierdzi, że polskie produkty są najlepsze. Pazura dublował tę postać, która już raz została sfilmowana. On wyszedł w tej roli znakomicie.